Stal automatowa 10SPb20 1.0722

Spawalność 10SPb20 jest ograniczona.

Podwyższona zawartość siarki oraz obecność ołowiu są korzystne podczas skrawania, ale niekorzystne podczas spawania.

Dlatego 10SPb20 nie jest zalecana do typowych konstrukcji spawanych.

Jeżeli priorytetem jest spawalność, odpowiedniejsze będą np.:

S235JR, S275JR, S355JR.

Jest to jedna z głównych przyczyn zastosowania 10SPb20.

Podwyższona zawartość siarki oraz dodatek Pb ułatwiają:

tworzenie krótkiego wióra, łamanie wióra, odprowadzanie wióra, zmniejszenie tarcia w strefie skrawania, ograniczenie tworzenia narostu, zwiększenie wydajności obróbki.

Szczególnie dobrze nadaje się do:

toczenia, wiercenia, gwintowania, rozwiercania, produkcji wielkoseryjnej.

Możliwa, ale ograniczona w porównaniu ze zwykłymi stalami niskowęglowymi.

Możliwe są m.in.:

walcowanie, ciągnienie, gięcie, formowanie na gorąco.

Podczas intensywnego odkształcania należy uwzględnić obecność wtrąceń siarczkowych oraz ołowiowych, które mogą powodować anizotropię właściwości.

10SPb20 jest stalą przeznaczoną również do obróbki cieplnej związanej z nawęglaniem. Hartowanie

Po nawęglaniu stosuje się hartowanie odpowiednie do wymaganej struktury rdzenia i warstwy powierzchniowej.

Dla 10SPb20 można spotkać zakres:

hartowanie rdzenia: 890–910°C, hartowanie warstwy: 780–820°C.

Dobór temperatury zależy od zastosowanej technologii i wymaganych właściwości.

Odpuszczanie

Po hartowaniu stosuje się odpuszczanie niskie, typowo w zakresie około:

150–200°C

Celem jest przede wszystkim zmniejszenie naprężeń po hartowaniu przy zachowaniu wysokiej twardości warstwy nawęglonej.

Hartowanie indukcyjne

10SPb20 nie jest typowym gatunkiem do hartowania indukcyjnego.

Głównym sposobem uzyskania twardej powierzchni dla tego gatunku jest nawęglanie i następnie hartowanie.

Jeżeli wymagane jest typowe hartowanie indukcyjne, odpowiedniejsze będą stale o większej zawartości węgla, np.:

C45, 41Cr4, 42CrMo4.

Tak – 10SPb20 jest stalą przeznaczoną do nawęglania.

Niska zawartość węgla umożliwia uzyskanie stosunkowo ciągliwego rdzenia, natomiast powierzchnia jest wzbogacana w węgiel.

Typowy proces:

nawęglanie → hartowanie → odpuszczanie niskie

Dla 10SPb20 podawany zakres temperatury nawęglania wynosi około 880–980°C.

Celem jest uzyskanie:

wysokiej twardości powierzchni, zwiększonej odporności na zużycie, dobrej odporności na naciski powierzchniowe, odpowiednio ciągliwego rdzenia.

Trzeba jednak pamiętać, że obecność siarki i Pb, korzystna dla skrawalności, powoduje pewne ograniczenia względem bardziej typowych stali do nawęglania.

10SPb20 nie jest typową stalą do azotowania.

Nie zawiera odpowiedniej ilości pierwiastków stopowych, takich jak Al, Cr, Mo czy V, które są stosowane w stalach przeznaczonych do uzyskiwania wysokiej twardości warstwy azotowanej.

Do azotowania odpowiedniejsze są np.:

31CrMoV9, 34CrAl6, 34CrAlNi7.

10SPb20 nie jest stalą nierdzewną ani odporną na korozję atmosferyczną.

Wymaga zabezpieczenia odpowiedniego do środowiska pracy.

Możliwe są m.in.:

cynkowanie, oksydowanie, fosforanowanie, niklowanie, powłoki ochronne.